مقایسه مطالعات مورفولوژی و میکرومورفولوژی بخشه sect. Oxytona از جنس Papaver و دورگه‌های بین گونه‌ای آنها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضوهیئت علمی دانشکده علوم زیستی دانشگاه خوارزمی.

2 استاد پژوهشی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور.

چکیده

در این مطالعه ویژگیهای مورفولوژیکی و میکرومورفولوژیکی  7 تاکسون از بخشه Papaver sect. Oxytona با استفاده از استریومیکروسکوپ و میکروسکوپ نوری و الکترونی شرح داده شده و با یکدیگر مقایسه شدند. بر اساس صفات میکرومورفولوژی: اندازه سلولهای روزنه، شکل سلولهای اپیدرمی و دیواره جداکننده سلولها در سطح زیرین برگ، تا حدود زیادی تایید کننده تقسیم‌بندی مورفولوژیک گونه‌ها و دورگه‌های بین گونه‌ای است؛ اندازه دانه‌های گرده می‌تواند به عنوان صفات متمایز کننده گونه‌ای به شمار رود؛ ویژگیهای دانه برای تفکیک گونه‌ها مفید نمی‌باشد. همچنین شرح کوتاهی از ویژگیهای مورفولوژیکی تاکسونهای این بخشه همراه با کلید شناسایی آنها ارایه شده است. بررسیهای انجام شده برای دو گونه P. bracteatum  و P. lasiothrix نشان می‌دهد که این دو گونه تا حدود زیادی مشابه هستند. بنابراین مطابق با نظر Goldblatt گونه P. lasiothrix  مترادف گونه P. bracteatum  معرفی می‌گردد. در این مقاله دورگه دو والدیP. setiferum × P. bracteatum برای اولین بار از ایران گزارش می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


Barthlott, W., 1981: Epidermal and seed surface characters of plants: Systematic applicability and some evolutionary aspects. -Nor. J. Bot. 1: 345-355.

Carolan, J., Hook, I. L. I., Chase, M. W., Kaderiet, J. W. & Hodkinson, T. 2006: Phlogenetics of Papaver and related genera based on DNA sequences from ITS Nuclear  ribosomal DNA and plastid trnL intron and trnL-F intergenic spacers. -Annals of Botany 98: 141-155.

Chen, J.-H., Sun, H. & Yang, Y.-P. 2008: Comparative morphology of leaf epidermis of Salix (Salicaceae) with special emphasis on sections Lindleyanae and Retusae. -Botanical Journal of the Linnean Society 157: 311-322.

Cullen, J., 1966: Papaver in Rechinger, K. H. (ed.), Flora Iranica, no 34: 10-22. -Akademische Druck-und Verlagsanstalt, Graz.

Erdtman, G., 1989: Pollen morphology and Plant taxonomy-Angiosperms. -E. J. Brill, Leiden, the Netherlands.

Goldblatt, P., 1974: Biosysmatic studies in Papaver section Oxytona. -Annals of the Missouri Botanical Garden Press 61: 264-296.

Goldblatt, P. 2011: A new name for Papaver pseudo-orientale (Papaveraceae). -Novon 21: 182.

Hesse, A., Halbritter, H., Zetter, R., Weber, M., Buchner, R., Frosch-Radivo, A. & Ulrich, S., 2009: Pollen Terminology, an illustrated handbook. -Springer Wien NewYork.

Koul, K. K., Nagpal, R., and Raina, S. N., 2000: Seed Coat Microsculpturing in Brassica and  Allied Genera (subtribes Brassicinae, Raphaninae, Moricandiinae). -Annals of Botany 86: 385-397.

Lalezari, I., Shafiee, A., Nasseri, P., 1973: Issolation of alpinigenine from Papaver   bracteatum. -Journal of Pharmaceutical Sciences vol. 62 (10): 1718.

Levy, A., & Milo, J., 1991: Inheritance of morphological and chemical characters in interspecific hybrids between Papaver bracteatum and Papaver pseudo-orientale. - Theoretical and Applied Genetics 81: 537-540.

Milo, J., Levy, A., Ladizinsky, G., & Palevitch, D., 1986: Phylogenetic studies in Papaver sect. Oxytona: Cytogenetics of the species and interspecific hybrids. -Theoretical and Applied Genetics 72: 524-529.

Murley, MR., 1951: Seeds of Cruciferae of North Eastern America. -American Middle Naturalichen 46: 1- 81.

Ojala, A., & Rousi, A., 1986: Interspecific hybridization in Papaver. -Ann. Bot. Fennici 23: 289-303.

Ojala, J., Rousi, A., Lewing, E., Pyysalo, H. & Widen, C.-J. 1990: Interspecific hybridization in Papaver. -Hereditas 112: 221-230.

Parmaksiz, I. & Ozcan, S., 2010: Morphological, Chemical and Molecular analyses of Turkish Papaver accessions (sect. Oxytona). -Turk.  J.  Bot. 34: 1-15

Shafiee, A., Lalezari, I., Nasseri-Nauri, P. & Asgharian, R., 1975: Alkaloids of Papaver orientale and Papaver pseudo-orientale. -J.  Pharm. Sci. 64: 1570-1572.

Van Cotthen, R. J., F. L. S. 1969: Classification  of stomatal types. -Bot. J. Linn. Soc. 63: 235-246.

Wilkinson, Hp., 1975: The plant surface (mainly leaf). In Metcalf CR, Chalk L., eds. Anatomy of the Dicotyledons. 2nd ed., vol. 1: 97-117. -Oxford: Clarendon press.