Alcea guestii یک گزارش جدید برای فلور ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده زیست شناسی و قطب فیلوژنی موجودات زنده، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 فارغ التحصیل دکتری سیستماتیک گیاهی، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 دانشیار، گروه بیولوژی، پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، اوین، تهران، ایران

چکیده

جنس Alcea یا ختمی از تیره Malvaceae، در دنیا دارای حدود 70 گونه است. بالاترین تنوع گونه‌ای ختمی‌ها در شمال غرب آسیا و به ویژه در ایران مشاهده می‌شود. مطالعه پیش‌رو، گونه نادر A. guestii را به عنوان یک گزارش جدید برای فلور ایران معرفی می‌نماید. A. guestii گونه‌ای متمایز است که توسط صفاتی همچون برگ های بسیار ضخیم، حاشیه برگ اره‌ای تا اره‌ای-دندانه‌ای و همچنین شبگه رگبرگی متراکم کاملا برجسته به خوبی از سایر اعضای جنس قابل تشخیص است. ارتفاع کوتاه، پیش کاسه‌های بلندتر از 2/1 طول کاسه و مریکارپ‌های قهوه‌ای متمایل به زرد، با شیار عمیق خلفی و بال های بلند از دیگر صفات تشخیصی این گونه می‌باشند. شرح کامل گونه به همراه نقشه پراکنش و سطح حفاظتی آن ارائه شده است. همینطور، عکس های میکروسکوپ الکترونی از سطوح ساقه، برگ و بذر آن تهیه شده‌اند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Alcea guestii, a new record for the flora of Iran

نویسندگان [English]

  • Shahram Bahadori 1
  • Mahnaz Arabameri 2
  • Ali Sonboli 3
1 School of Biology and Center of Excellence in Phylogeny of Living Organisms, College of Science, University of Tehran, Tehran, Iran
2 Department of Biology, Faculty of Science, Lorestan University, Khorramabad, Iran
3 Department of Biology, Medicinal Plants and Drugs Research Institute, Shahid Beheshti University, Evin, Tehran, Iran.
چکیده [English]

The genus Alcea (Malvaceae) with around 70 species has its highest species diversity in SW Asia, especially in Iran. The current study introduces the rare species A. guestti as a new record for the flora of Iran. It is an almost well-defined species readily distinguished by its obviously thick textured leaves with dense prominent veins and serrate to serrate-dentate margins among the genus. Dwarf habit, an epicalyx with a length of more than 1/2 as long as the calyx, and dorsally deeply canaliculated yellowish-brown mericarps with long wings are also its other diagnostic traits. Its complete description, distribution map, and conservation status are presented. Also, micrographs of sections of leaf and stem as well the seeds of A. guestii using a scanning electron microscope are provided

کلیدواژه‌ها [English]

  • Alcea guestii
  • Alcea
  • Malvaceae
  • rare species
  • new record
  • Flora of Iran
Arabameri, M. & Khodayari, H. 2019: Alcea acaulis and A. fasciculiflora, two new records for the flora of Iran. -Rostaniha 20 (2): 173-181.
Arabameri, M., Khodayari, H. & Zarre, S. 2020: Trichome micromorphology in Alcea L. and allied genera (Malvaceae) and its systematic implication. -Nordic Journal of Botany 38 (6).
Azab, A. 2016: Alcea: Traditional medicine, current research, and future opportunities. -European Chemical Bulletin 5 (12): 505-514.
Azadeh, Z., Saeidi, K., Lorigooini, Z., Kiani, M. & Maggi, F. 2020: Organ-oriented phytochemical profiling and radical scavenging activity of Alcea spp. (Malvaceae) from Iran. -SN Applied Sciences 2 (5): 1-9.
Cvetkovic, T., Areces-Berazain, F., Hinsinger, D. D., Thomas, D. C., Wieringa, J. J., Ganesan, S. K. & Strijk, J. S. 2021: Phylogenomics resolves deep subfamilial relationships in Malvaceae sl. -G3 (Bethesda, Md.): 11 (7).
Cullen, J. 1967: Malvaceae, Alcea L., and Althaea L. In: Davis, P. H. (ed.), Flora of Turkey and the East Aegean Islands. vol. 2: 411-420. Edinburgh University Press, Edinburgh.
Escobar García, P., Pakravan, M., Schönswetter, P., Aguilar, J. F. & Schneeweiss, G. M. 2012: Phylogenetic relationships in the species-rich Irano-Turanian genus Alcea (Malvaceae). -Taxon 61 (2): 324-332.
Görhan, K. Ö. & Öztürk, F. 2021: Ethnopharmacological survey of medicinal and foods plants in Derecik (Hakkari-Turkey). -Indian Journal of Traditional Knowledge (IJTK) 20 (2): 416-425.
Iljin, M. M. 1974: Malvaceae In: Shishkin, B. K. & Bobrov, E. G. (eds.). Flora of the USSR, vol. 15: 21-127. Izdatelístwo Akademii Nauk SSSR, Moskwa-Leningrad. Israel Program for Scientific Translations, Jerusalem.
IUCN Standards and Petitions Committee. 2019: Guidelines for Using the IUCN Red List Categories and Criteria. Version 14. Prepared by the Standards and Petitions Committee. Downloadable from: http://www.iucnredlist.org/documents/RedListGuidelines.pdf
Pakravan, M. 2008: Malvaceae In: Assadi, M. et al. (eds.), Flora of Iran. No. 58: 1-60. Research Institute of Forests and Rangelands, Tehran.
Riedl, I. 1976: Malvaceae, Alcea In: Rechinger, K. H. (ed.), Flora Iranica, vol. 120: 41-80. Akademische Verlagsanstalt, Graz.
Uzunhisarcikli, M. E. & Vural, M. 2012: The taxonomic revision of Alcea and Althaea (Malvaceae) in Turkey. -Turkish Journal of Botany 36 (6): 603-636.
Tosif, M. M., Najda, A., Bains, A., Kaushik, R., Dhull, S. B., Chawla, P. & Walasek-Janusz, M. 2021: A Comprehensive Review on Plant-Derived Mucilage: Characterization, Functional Properties, Applications, and Its Utilization for Nanocarrier Fabrication. -Polymers 13 (7): 1066.
Von Balthazar, M., Alverson, W. S., Schönenberger, J. & Baum, D. A. 2004: Comparative floral development and androecium structure in Malvoideae (Malvaceae sl). -International Journal of Plant Sciences 165 (4): 445-473.
Waghmare, R., Moses, J. A. & Anandharamakrishnan, C. 2021: Mucilages: Sources, extraction methods, and characteristics for their use as encapsulation agents. -Critical Reviews in Food Science and Nutrition 1-22.
Wang, J. H, Moore, M. J., Wang, H., Zhu, Z. X & Wang, H. F. 2021: Plastome evolution and phylogenetic relationships among Malvaceae subfamilies. -Gene: 765:145103.
Zohary, M. 1963a: Taxonomical studies in Alcea of south-western Asia. Part I. - Bulletin of the Research Council of Israel 11: 210-229.
Zohary, M. 1963b: Taxonomical studies in Alcea of south-western Asia. Part II. - Israel Journal of Botany 12: 1-26.
دوره 28، شماره 1
خرداد 1401
صفحه 45-50
  • تاریخ دریافت: 19 فروردین 1401
  • تاریخ بازنگری: 01 خرداد 1401
  • تاریخ پذیرش: 17 خرداد 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 17 خرداد 1401