گزارش Hydrocharis dubia (Blume) Backer (Hydrocharitaceae) به عنوان رکورد گونه غیر بومی جدید، تأیید شده توسط داده‌های توالی nrDNA ITS برای فلور ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زیست‌شناسی گیاهی و جانوری، دانشکده‌ی علوم و فن‌آوری‌های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 عضو هیات علمی/ دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی

چکیده

جمعیتی از گونه‌ی Hydrocharis dubia متعلق به خانواده‌ی Hydrocharitaceae به عنوان رکورد جدیدی در سواحل دریای خزر در استان مازندران مشاهده شد. تحلیل‌های تبارشناختی با هر دو روش پارسیمونی بیشینه و شانس بیشینه داده‌های توالی DNA از نشانگر ITS هسته‌ای آشکارا حضور گونه‌ی H. dubia را در ایران با حمایت قوی تأیید نمود. H. dubia در ایران خارج از محدوده‌ی پراکنش کنونی خود گونه‌ای غیربومی است. تفسیر ما بر این است که پرندگان مهاجر آبزی که به استان مازندران مهاجرت می‌کنند، به احتمال بسیار سبب پراکنش دانه در مسافت‌های طولانی و ورود و استقرار این گونه در ایران شده‌اند. ردیابی منظم این گونه به دلیل دارا بودن پتانسیل تهاجمی در خارج از قلمرو طبیعی خود به منظور کنترل آن پیشنهاد می‌شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

HYDROCHARIS DUBIA (HYDROCHARITACEAE), A NEW RECORD FOR THE FLORA OF IRAN, CONFIRMED BY nrDNA ITS SEQUENCE DATA

نویسندگان [English]

  • Mahsa Abdi 1
  • Saeed Afsharzadeh 2
1 Department of Plant and Animal Biology, Faculty of Biological Science and Technology, University of Isfahan, Iran
2 Department of Plant and Animal Biology, Faculty of Biological Science and Technology, University of Isfahan, Iran
چکیده [English]

A population of Hydrocharis dubia of Hydrocharitaceae was discovered as a new record from the Caspian Sea coast in Mazandaran province. Phylogenetic analyses of both maximum parsimony and the maximum likelihood of DNA sequence data from the internal transcribed spacer region evidently confirmed the occurrence of H. dubia in Iran. We speculate that the verification of H. dubia in Iran out of its up to now reported range represents a non-indigenous introduction presumably caused by migratory waterfowl visiting the province while facilitating long seed dispersal. Regular monitoring is recommended to be applied in order to follow up its establishment and adaptation in the area, to control it as a potential noxious weed.

کلیدواژه‌ها [English]

  • phylogenetic analysis
  • invasive
  • seed dispersal
  • Hydrocharis
  • Iran
Assadi, M. & Wendelbo, P. 1977: New and interesting plant records from NW Iran. -Iran. J. Bot. 1: 97-108.
Baldwin, B. G. 1992: Phylogenetic utility of the internal transcribed spacers of ribosomal DNA in plants: an example from the Compositae. -Mol. Phylogenet. Evol. 1 (1): 3-16.
Bean, A. R. 2011: Hydrocharis dubia (Blume) Backer (Hydrocharitaceae) is an alien species in Australia. - Austrobaileya 8 (3): 435-437.
Bell, J. R. 2008: A simple way to treat PCR products prior to sequencing using ExoSAP-IT®. -Biotechniques 44 (6): 834.
Bentham, G. 1873: Hydrocharis. In. Flora Australiensis 6: 256. -London
Catling, P. M., Mitrow, G., Haber, E., Posluszny, U. & Charlton, W. A. 2003: The biology of Canadian weeds Hydrocharis morsus-ranae L. -Can. J. Bot. 7: 5-7.
Chen, L. Y., Chen, J. M., Gituru, R. W., & Wang, Q. F. 2012: Generic phylogeny, historical biogeography and character evolution of the cosmopolitan aquatic plant family Hydrocharitaceae. -BMC Evol. Biol. 12 (30): 1-12.
Cook, C., & Lüönd, R. 1982: A revision of the genus Hydrocharis (Hydrocharitaceae). -Aquat. Bot. 14 (3): 177-204.
Dinarvand, M. 2017: Families of aquatic plants. In: Assadi, M., Massoumi, A. A., (Eds.). Flora of Iran, Research Institute of Forest and Rangelands. -Tehran, Iran, no. 101-123: 3-130.
Doyle, J. J. & Doyle, J. L. 1987: A rapid DNA isolation procedure for small quantities of fresh leaf tissue. -Phytochem. Bull. 19: 11-15.
Efremov, A. N., Grishina, V. S., Kislov, D. E., Mesterházy, A. & Toma, C. 2020: The genus Hydrocharis L. (Hydrocharitaceae): distribution features and conservation status. -Bot. Pacifica 9 (2): 83-94.
Ganie, A. H., Bashir, A., Khuroo, A. A., Tali, B. A., Reshi, Z. A., Shah, M. A. & Wafai, B. A. 2016: A new record of an Invasive Aquatic Plant Hydrocharis morsus-ranae (Hydrocharitaceae), Reaching to the Kashmir Himalaya. -J. Jpn. Bot. 91: 100-104.
Guindon, S., Dufayard, J. F., Lefort, V., Anisimova, M., Hordijk, W. & Gascuel, O. 2010: New algorithms and methods to estimate maximum-likelihood phylogenies: assessing the performance of PhyML 3.0. -Syst. Biol. 59 (3): 307-321.
Holm, L., Pancho, J. V. & Plucknett, D. L. 1979: A geographical atlas of world weeds. John Wiley and Sons: New York. 391 pp.
Kearse, M. M., Wilson, A., Stones-Havas, S., Cheung, M., Sturrock, S., Buxton, S., Cooper, A., Markowitz, S., Duran, C., Thierer, T., Ashton, B., Mentjies, P. & Drummond, A. 2012: Geneious Basic: An integrated and extendable desktop software platform for the organization and analysis of sequence data. -Bioinformatics 28: 1647-1649.
Les, D. H. 2020: Aquatic monocotyledons of north America. CRC press: New York. 556 pp.
Les, D. H. & Tippery, N. P. 2013: In time and with water...the systematics of alismatid monocotyledons. In: Wilkin, P., Mayo, S. (Eds.), Early Events in Monocot Evolution. -Cambridge University Press, pp. 118-164.
Les, D., Moody, M., & Soros, C. 2006: A reappraisal of Phylogenetic Relationships in the Monocotyledon Family Hydroharitaceae (Alismatidae). -Aliso 22: 211-230.
Moody, M. L., Les, D. H. & Ditomaso, J. M. 2008: The role of plant systematics in invasive aquatic plant management. -J. Aquat. Plant Manag. 46: 7-15.
 
Oki, Y. 1991: Integrated Management of aquatic weeds in Japan. -Weed Sci. 96-104.
Ross, T. G., Barrett, C. F., Soto Gomez, M., Lam, V. K. Y., Henriquez, C. L., Les, D. H., Davis, J. I., Cuenca, A., Petersen, G., Seberg, O., Thadeo, M., Givnish, T. J., Conran, J., Stevenson, D. W., Graham, S. W. 2016: Plastid phylogenomics and molecular evolution of Alismatales. -Cladistics 32(2): 160-178.
Sculthorpe, C. 1967: The biology of aquatic vascular plants. Edward Arnold LTD -London. 610 pp.
Uotila, P. 1984: Hydrocharitaceae. In P. H. Davis (ed.), Flora of Turkey and the East Aegean Islands. 8 (5): 10-13. -Edinburgh.